ႏွစ္ကူးည

ႏွစ္ကူးညကေတာ့ မယ္ကိုးနဲ႔ Mr Bean အျဖစ္မွာ ခပ္ဆင္ဆင္သာျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ထက္ပင္သာႏိုင္ေသးတာ အိ္မ္ေျပာင္းလုိက္ရတာ။

ပစၥည္းေတြေနရာခ်အၿပီး ဒီလုိနဲ႔ တစ္ေယာက္တည္းအခန္းမွာ အရုပ္နဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ႔ ႏွစ္ကူးသြားမွန္းပင္ မသိလုိက္။ new year messages ေတြ ေရာက္လာမွ ဝမ္းနည္းဝမ္းသာျဖစ္ရ။

(အိမ္ကူးေျပာင္းေပးေသာ အစ္မ၊ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ကိုဇက္ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။)

Birthday Blues

Marriage blues ပဲ ၾကားဖူးၿပီး birthday blues လို႔ ကိုယ္႔ဘာသာကင္ပြန္းတပ္တယ္လုိ႔ အထင္ေရာက္ေနဆဲ ထိုစကားလံုးအမွန္ပင္ရွိေၾကာင္း ေတြ႔ရေလတာ။

ေမြးေန႔နားနီးလာၿပီ။ အမွန္ပင္ စိတ္ဓာတ္က်ေနသည္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္မဟုတ္ေတာ့ေပမယ္႔ အိပ္မက္ေတြက ဘာမွ မပီျပင္ေသး။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘာျဖစ္ေနရမယ္လုိ႔ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ႔တာ ဟာသျဖစ္ေနၿပီ။

ခုပင္ ေသလိုက္ခ်င္လည္း ကိုယ္႔ေနာက္ပါမယ့္ ကုသိုလ္က မယ္မယ္ရရမရွိေသး။ အကုသိုလ္ေတြက ေထာင္ခ်ီစုမိေနၿပီ။ေနာက္ဘဝေရာက္ဖို႔လည္း သိပ္မလိုေတာ့ဘူး ထင္သည္။

စကားႀကံဳလုိ႔ ေျပာရရင္ အသက္လမ္းေၾကာင္းက တိုတိုေလးပဲ ရွိေလသည္။ ငယ္ငယ္ကေတာ႔ ဒီအရြယ္ေသမယ္ မွန္းဆသည္။ ခုခ်ိန္ေတာ့ ေနာက္ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ျပန္သည္။ ငယ္ငယ္က အေမ႔ကို ေဟာသည္႔ ေဗဒင္ဆရာစကားကိုလည္း ယံုေနျပန္သည္။

ဒီလို ေသအေၾကာင္းပဲ ရင္ထဲစြဲလို႔ တရားရသလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ျပန္... အိုမွာေတာ့ အလြန္စိုးေလရဲ႕။

ရယ္လုိက္ရင္ ညာမ်က္လံုးေထာင့္စြန္းမွာ စပါးလံုးတစ္ေထာက္စာ အေရးအေၾကာင္းေလး ေပၚလာတာကို ေသမေလာက္စိုးေၾကာက္သည္။ ဘယ္ဘယ္မ်က္လံုးမွာ ဘယ္ေတာ့ေပၚလာမလဲ ၾကည္႔ရသည္က စိတၱဇ။ ဒီလုိအေရးအေၾကာင္း မေပၚလို႔ ရုပ္က ႏုငယ္ေနသလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ျပန္။ ရင့္ေရာ္အိုစာသည္မွာ အလြန္အမင္း။

တကယ္ေတာ့ ေမြးေန႔နီးလို႕ ျဖစ္သည္႔ စိတ္ဆင္းရဲက ေသမွာေၾကာက္လို႔ မဟုတ္ဘဲ အိုလာတာကို လက္မခံခ်င္တာသာ။ ခက္တယ္။ ဒါႏွင့္ပင္ ေသေတာ့မွာ။ ေသနယ္ထဲ ေျခတစ္လွမ္းေရြ႕ေနတာ ဒါေပမယ့္ ခုထိ ရူးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတုန္းပဲ ရွိေသးရဲ႕။

ပိန္ခ်င္တဲ႔ ေရာဂါ

မိန္းကေလးေတြရဲ႕ အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္က ကိုယ့္ထက္ဝသူကို ျမင္တဲ႔အခ်ိန္ပဲ ဆိုတဲ႔ ဟာသကို မိန္းကေလးေတြပဲ ခံစားရယ္ေမာတတ္မွာပါ။

အရပ္နဲ႔ အေလးခ်ိန္ကို အခ်ိဳးခ်တဲ႔အခါ normal weight ထဲမွာပဲ ရွိေပမယ့္ ဝတယ္ ျပည္႔တယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ခိ်ဳ႕က မဝပါဘူးလို႔ ႏွစ္သိမ္႔ၾကေပမယ့္ အစာအိမ္ေရာဂါနဲ႔ ပိန္တာ ဘယ္ဟာေရြးမလဲလို႔ ေမးစရာမလုိေအာင္ အလြန္႔အလြန္ပိန္ခ်င္တဲ႔ ေရာဂါစြဲေနတာ ၾကာၿပီေလ။

Detox ဆိုတဲ႔ detoxification ဟာ စုမိေနတဲ႔ မလိုလားအပ္တဲ႔ အဆိပ္အေတာက္ေတြကို သန္႕စင္ရွင္းလင္းေပးသလို အေကာင္းဆံုးအဆီခ်နည္းလို႔ ထင္မိပါတယ္။ ျမန္မာလို ေရးထားတဲ႔ Detox အေၾကာင္းကို (http://ourhealthcorner.blogspot.com/2010/06/detox.html) http://ourhealthcorner.blogspot.com/ မွာ ဖတ္မိေတာ့ ပိုလုိ႔ စမ္းၾကည္႔ခ်င္သြားတာ။

ဒါနဲ႔ အင္တာနက္မွာ 3 days, 7 days, 2 weeks, 1 month Detox diet ေတြကို ရွာလိုက္တာ စာမ်က္ႏွာ သံုးဆယ္ေလာက္ ေခါင္းကို မူးေနာက္သြားလို႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အျမန္ဆံုးစမ္းသပ္ဖို႔အတြက္ သံုးရက္နည္းကို ပဲ ေရြးလို္က္ၿပီ။

ေနာက္ရက္ရွည္ဝင္ဖုိ႔ေတာ့ အစီအစဥ္ရွိသား။ ဇယားေလးက ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနဲ႔ အာဟာရေတြကို ရွာၾကည္႔ေတာ့လည္း သေဘာေတြ႕မိရဲ႕။ စမ္းၾကည္႔ဦးမယ္ကြယ္ =)

( http://www.the-detox-diet.com/article/3-day-detox-diet.htm)

3 Day Detox Diet Sample Eating Plan

3 day detox diet - day 1:

On Rising	glass of water, cup of dandelion tea.
Breakfast	apple, live yoghurt.
Snacks	pumpkin seeds.
Lunch	vegetable soup made by peeling and chopping a mix of carrot, parsley, leek, tomato, onion, and garlic, plus herbs of choice, and cooking with water or home-made vegetables stock (no salt) to cover until tender then blending until smooth.
Snack	orange, sunflower seeds, aloe vera juice.
Evening	red pepper, cucumber and herbs (e.g. chives, parsley, dill, tarragon), salad with olive oil dressing and a small portion of organic poached salmon.

3 day detox diet - day 2

On Rising	water with fresh lemon juice.
Breakfast	blueberries and live yoghurt.
Snacks	walnuts.
Lunch	fresh fruit salad with sunflower seed and tahini paste.
Snack	apple, cup of dandelion and burdock tea.
Evening	vegetable soup as Day 1.

3 day detox diet - Day 3

On Rising	freshly squeezed fruit juice or a fruit smoothie.
Breakfast	fresh fruit salad with sunflower seeds.
Snacks	almonds.
Lunch	tomato, cucumber and herb salad with a small piece of grilled fresh tuna, or some live yoghurt for dessert of some fresh nuts with your salad.
Snack	apple, cup of green tea.
Evening	large mixed leaf salad with olive oil and balsamic vinegar dressing and live yoghurt.

တစ္ခါက ပံုျပင္

credits: jhelie1

( လာလည္တဲ႔အခါ ဘာစာမွ မေရးႏိုင္တာ အားနာလို႔ သီခ်င္းေလး တင္ထားတာပါေနာ္ ... သည္းခံေပးပါ လူကေလးနဲ႕ ညီမေလးငုဇာ :P )

“ ငါးပံုျပင္”

သံသရာတစ္ေကြ႔မွာ ကေလးေလးနဲ႔ ငါးဟာ မရည္ရြယ္ဘဲ ႀကံဳဆံုမိၾကတာ။ ကစားစရာအသစ္ရသြားတဲ႔ ကေလးေလးဟာ အထပ္ထပ္ေတးဆိုၿပီး ငါးကို မွန္အိမ္ထဲထည္႔တယ္။ ငါးကေလးဟာ ဒီသီခ်င္းဟာ သူ႔အတြက္သာ ရည္စူးဆိုတာလို႔ ထင္ေနသတဲ့။ ကေလးေလးက စကားလာေျပာတိုင္း သူ႔ကို အေရးတယူရွိရွာတယ္လို႔ ၾကည္ႏူးရွာတယ္။ ေခ်ာင္ထဲက ငါးမို႔ ဝန္းက်င္မွာ ငါးလွလွေလးေတြ အလွေမြးထားမွန္းလည္း မသိရွာပါဘူး။

ဒီရယ္စရာဇာတ္လမ္းဟာ ကေလးေလးက ငါးကို စြန္႔အၿပီးမွာ ျဖစ္ရပ္မွန္ေၾကကြဲျခင္းနဲ႔ ထိပ္တိုက္တိုးၿပီေလ။ ကေလးေလးက ေျပာေသးတယ္။ “ မင္းကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္ၿပီ။ ေပ်ာ္သလိုေနေပေတာ့ ... ” တဲ့။ ငါးမွာ နားမရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူၾကားခဲ႔တယ္။ၿပီးေတာ့ သူမယံုဘူးတဲ႔ေလ။
သူ ကုိ မစြန္႔ပါနဲ႔ ... လို႔ေသြးရူးေသြးတန္းေတာင္းပန္ရွာတယ္။

ေခ်ာင္ေလးထဲမွာပဲ ေအးေအးေဆးေဆးသူေနပါ့မယ္။ကေလးေလး တစ္ျခားငါးေတြကို ၾကည္ႏူးခြန္းဆိုေနခ်ိန္မွာလည္း ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးမလႈပ္ရွားပါဘူးလို႔ အခြန္းထပ္ဆိုေပမယ့္ ကေလးေလးက ၿငီးေငြ႔သြားၿပီ။ မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူးတဲ့ေလ။

ဒီလိုနဲ႔ ရင္ကြဲနာက်သြားတဲ့ ငါးဟာ အေသလို ျမစ္ထဲေမ်ာတယ္။ အလြမ္းဒဏ္နဲ႔ မလွုပ္မရွက္ ရိုရိုေသေသဆုေတာင္းတယ္။ ကေလးေလးကို ျမင္ရႏိုး ေသေဘးကို မေၾကာက္ဘဲ ျမစ္ဦးမွာ တိတ္တိတ္ေလး ေစာင့္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေပ်ာ္စရာေတြ မ်ားပိုင္တဲ့ ကေလးေလးဟာ ျမစ္ကမ္းကို ေျခဦးမလွည့္ေတာ့ဘူးရယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာ ျပင္းဟုန္ရွေနတဲ႔အပူကို ေပ်ာက္လိမ့္ႏိုးနဲ႔ ငါးဟာ ျမစ္ဖ်ားေပၚတက္လာတယ္။ ေၾကာက္ရြံတတ္လြန္းေပမယ့္ ကေလးေလးအရိပ္ကို ျမင္ခ်င္ေဇာနဲ႔ ေသလုေအာင္ နာလိမ့္မယ္ဆိုတာ သိလည္း မေၾကာက္မရြံအျမင့္ႀကီးပ်ံတက္လို႕ ကုန္းေပၚေရာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားၿပီေလ။

ပထမ သူ႔အေရျပားေတြ ပြန္းေပါက္ပဲတယ္။ နားလြန္းလို႔ တစ္ဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ႔ ငါးဟာ ျမစ္ထဲ ျပန္ျပဳတ္က်သြားတယ္။ဒါေပမယ့္ ကေလးေလးအရိပ္ေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ေခါက္ႀကိဳးစားမိျပန္တဲ႔အခါ သူ႔အသားေတြ ျပတ္ကြဲရွကုန္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေမ႔ေမ်ာရင္း ေရထဲ ျပန္ေရာက္သြားျပန္တာ။

ဟုတ္ပါတယ္။ မယံုႏိုင္ဖြယ္ပါ။ ကေလးေလးအၿပံဳးကလြဲလို႔ က်န္တဲ႔အရာကို အမွတ္မရွိတဲ႔ ငါးရယ္ေလ။ နိဂံုးမွာေတာ့ သူ႔အရိုးေတြ ေၾကကာ ေသြးေတြ အန္ထြက္တယ္။ ကေလးေလး အရိပ္ကိုလည္း မျမင္ရလိုက္ပါဘဲ ေသငင္ေဇာမွာ ဘာဆုမွလည္း မေတာင္းႏိုင္ခင္ အသက္ေပ်ာက္ရွာေလတာ။

လူေတြၾကားေတာ့ ရယ္ၾကတယ္ေလ။ ကေလးေလးကလည္း ေဘးလူေတြရယ္သလို လိုက္ရယ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ “ဒီေလာက္ဥာဏ္နည္းလွတဲ့ ငါး ေသတာေတာင္ နည္းေသး ” ဆိုပဲ။ ႏွလံုးသားပဲ ရွိတဲ႔ငါးပါ လို႔ ေခ်ပေပးမယ့္သူ မရွိဘူး။ ငါးမွာ ကေလးေလး တစ္ဦးတည္းသာ တြယ္တာခဲ႔တာပါ ဆိုကာ ထုေခ်လႊာ တင္ေပးသူ မရွိဘူး။

ဒီလိုနဲ႔ ေလွ်ာက္လဲခ်က္ မေပးႏိုင္ဘဲ မ်က္လံုးပြင့္လ်က္ ေသေနတဲ့ငါးကို ဝမ္းသာအားရ ရင္ခြဲၾကေလရဲ႕။
အဲဒီမွာ ငါးရဲ႕ရင္ထဲက ေရႊေရာင္ဝင္းလက္ေနတဲ့ အရာေလးကို ေတြ႔ရွိသြားခဲ့တာ။

အျမဳေတဆိုပဲ။
အလုအယက္ယူၾက။လုယက္ၾက။
ေနာက္ဆံုးမွာ သူတို႔ဟာ အျမဳေတစစ္မစစ္ စမ္းသပ္ၾကတယ္။

အျမဳေတေလးကို ဓားနဲ႔ခုတ္တယ္။ မလြဲပါဘူး။နာလြန္းလို႔ အျမဳေလးက ကေလးေလးကို တၿပီး ၾကဴၾကဴပါေအာင္ ေအာ္ရွာတယ္။ေသနတ္နဲ႔ပစ္တယ္။ ဗဟိုမွတ္ကို တည့္တည့္ထိပါတယ္။ အျမဳေတေလးကေတာ့ ပဲ့မထြက္သြားပါဘူး။ေၾကကြဲလြန္းလို႔သာ ကေလးေလး ေရလို႔ ေျခာက္ေျခာက္ျခားျခား ညည္းရွာတယ္။

ဒါေပမယ့္ အျမဳေတမဟုတ္မွန္း သိသြားလည္း လူေတြက လႊင့္မပစ္ပါၾကဘူး။ အံ့ၾသလြန္းလို႔တဲ့။ ဓားခုတ္ရာ တစ္ခ်က္ခံရတုိင္း ဒီေက်ာက္ခဲေလးကထြက္လာတဲ့ အသံကို ထူးထူးဆန္းဆန္းၾကားခ်င္လြန္းလို႔ အခါခါထိုးခုတ္ၾကရင္း ၾကာလာေတာ့ ပ်င္းစရာေကာင္းလွတယ္ဆိုကာ အျမဳေတေလးကို ျပတိုက္ဆီ ပို႔လိုက္ၾကတယ္။

ယေန႔ထက္တိုင္ေလ ။ လာသမွ်ဧည့္သည္ေတြဟာ အျမဳေတေလးရဲ႕ အသံကုိ ၾကားခ်င္လြန္းလို႔တဲ႔ ... ၾကာပြတ္တံနဲ႔ ရိုက္ႏွက္ေနၾကဆဲ။
တကယ္ေတာ့ အျမဳေတေလးရဲ႕ “ကေလးေလး ... ကေလးေလး ... ” လို႔ တမ္းတေခၚသံကို အဆန္းတၾကယ္ မရွိသင့္ပါဘူး။
ဒီအျမဳေတေလးဟာ မငိုတတ္တဲ႔ ငါးတစ္ေကာင္ရဲ႕ သိုသိုဝွက္ဝွက္ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔တည္ခဲ႔တာရယ္။


( လူကေလး tag တဲ႔ ပံုျပင္ေလးကို လူကေလးနဲ႕ ညီမေလး nguzar ကို ေျပာျပတာပါ။ ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒီမွ်ပါပဲကြယ္ ...)

“ ေဆးလြင့္ပံုရိပ္”

ဘယ္လိုမွ မယံုၾကည္ႏိုင္ေအာင္ ေမွ်ာ္လင့္မထားဘဲ ေတြ႕ရွိခဲ႔ကာ ျပန္တမ္းတတိုင္း ၾကည္ႏူးမဆံုးျဖစ္ေစခဲ႔တဲ႔ ဓာတ္ပံုေလးနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးခ်င္ပါတယ္။

ပထမဆံုးမိတ္ဆက္ေပးခ်င္သူက “ ေဖေဖ”လို႔ ကၽြန္မ တစ္ခါမွ မေခၚဘူးတဲ႔ အမ်ိဳးသားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မ အေမနဲ႔ ေဆြးမ်ိဳးမ်ားက ရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္လွတယ္လို႔ ေျပာၾကတဲ႔ ေဖေဖဟာ ကၽြန္မအျမင္မွာ ခန္႔ထည္ၾကည့္ေကာင္း ေနပါတယ္။ ခ်စ္ေသာမ်က္စိနဲ႔လို႔ ညႊန္းၾကမယ္ဆိုရင္ ေဖေဖ႔ကို ခ်စ္လားဆိုတဲ႔ ခံစားမွုဟာ ကၽြန္မ မခြဲျဖာႏိုင္တဲ႔ ပုစၦာျဖစ္ပါတယ္။

“ သမီးအေဖအေၾကာင္း မေျပာခ်င္ဘူး”
“သမီးဘဝမွာ အေဖမလိုဘူး ။ အေမတစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ ျပည့္ျပည့္စံုစံုထားႏိုင္တယ္” ဆိုတဲ႔ စကားလံုးေတြနဲ႔ ပံုသြင္းခံခဲ႔ရသူပါ။
ကိုယ့္ထက္ပညာတတ္ ထက္ျမက္တဲ႔မိန္းမေၾကာင့္ အေဖရဲ႕ မာနကို ထိခိုက္ခဲ႔ေလသလား။ မနာလိုေသြးဆိုးၾကတဲ႔မိန္းမဖက္က ေဆြမ်ိဳးေတြကို မၾကည္ျဖဴႏိုင္ျခင္းဟာ အေဖရဲ႕ေရြးခ်ယ္မွုလား။

လူတကာေတြ ဘယ္လိုေသြးထိုးလည္း အေဖ႔ကို ၾကည္ညိုမပ်က္ဖို႔ သမီးအတတ္ႏိုင္ဆုံုးႀကိဳးစားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ သမီးကို အေဖဘာလို႔ တစ္ခါေလးပင္ လာမေတြ႕ရတာလဲ။

ဓာတ္ပံုကိုၾကည့္မိတိုင္း ရင္ထဲမွာ စူးလာကာ မ်က္ရည္ရစ္ဝိုင္းလာ။ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ ၾကည္ႏူးတယ္။ ေမေမ႔ကို ေဖေဖနဲ႔ တြဲဖက္ျမင္ရတယ္။ေမေမကလည္း ပံုထဲမွာ ၿပံဳးေနတယ္။

ေမြးကင္းစရက္ပိုင္းေလးမွာတင္ ကၽြန္မကို တနယ္တေက်းက အဘြားလက္ထဲအပ္ကာ အေဒၚေတြလက္မွာ ႀကီးျပင္းခဲ႔ရသူကၽြန္မအတြက္ အေမဆိုတာလည္း ဖမ္းဆုပ္ရခက္ခဲတဲ႔ ပံုရိပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
“ သမီးကို မေလးေမြးထားတာ မဟုတ္ဘူး။ အန္တီကမွ အေမအရင္း” ဆိုတဲ႔ အေဒၚတစ္ေယာက္ရဲ႕ စေနာက္စကားကို သိသိႀကီးနဲ႔ ယံုဖို႔ ႀကိဳးစားဖူးသလို သူက ငါ့အေမရင္း မဟုတ္ဘူး ငါ့မိဘရင္းေတြက တစ္ေန႔ျပန္လာေခၚမွာလို႔ အျဖစ္မွန္ကို လွည့္စားကာ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။

“ သမီးတို႔ ပညာေရးအတြက္” ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ တာဝန္က်ရာေဒသေတြမွာ ေနထိုင္ၿပီး တစ္ႏွစ္ကို တစ္ႀကိမ္သာေတြ႕ျဖစ္တဲ႔ ေမေမ႔ပံုေလးကိုၾကည္႔ကာ အၿမဲေခၚေဝၚခ်င္လြန္းလွတဲ႔ နာမ္စား ေမေမလို႕ရင္ထဲက တိုးတိတ္ရြတ္ဦးမယ္။
ၿပီးေတာ့ အေမ႕ကို အေဒၚေတြေခၚသလို မေလးလို႔ ေခၚေဝၚကာ “မေလး သမီးကို ခ်စ္လား”လို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ဖြင့္မဆိုျဖစ္တဲ႔စကားကို ဓာတ္ပံုေလးၾကည့္ကာ ေမးမိဦးမယ္။

ဒီလိုဒဏ္ရာေတြ အနည္းငယ္ေျပေလ်ာ့လာရင္ေတာ့ ေဖေဖ႔လက္ေပၚမွ ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္းလြန္းလွတဲ႔ ကေလးမေလးကို ၾကည္ႏူးစြာ ၾကည့္မိဦးမယ္။
ပညာတတ္မိန္းမနဲ႔ ပစၥည္းရွိရြက္ၾကမး္ေရက်ိဳဘြဲ႔ရ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေျမစာပင္တစ္ခုထဲက လွပသန္းစြမး္တဲ႔ ပန္းကေလးတစ္ပြင္႔ဟာ ကၽြန္မရဲ႕ အစ္မ ျဖစ္ပါတယ္။
ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို သိုဝွက္ထားတတ္ကာ ကၽြန္မထက္ခံႏိုင္ရည္ေကာင္းသလို ကုသိုလ္ကံလည္း ပိုေကာင္းသူ အစ္မဟာ ေဖေဖ႕လက္ေပၚမွာ ၿပံဳးရႊင္လို႔ေနပါတယ္။

သက္ေႏွာင္းစေနျဖစ္ေနေပမယ့္ စေနၿဂိဳဟ္ေမႊတာ။ကၽြန္မေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရးၿပိဳကြဲရတာဆိုတဲ႔ ခဏခဏေရရြတ္ခံၿပီး ႀကီးျပင္းခဲ႔ရသူကၽြန္မကလည္း ဓာတ္ပံုေလးထဲမွာ ပကတိၿပံဳးရယ္ေနတာေၾကာင့္ ဒီဓာတ္ပံုေလးၾကည့္တိုင္း ကၽြန္မမွာ အလိုအေလွ်ာက္ၿပံဳးမိတာ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မွုေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ သက္ဆိုးမရွည္တာ အစဥ္အလာျဖစ္ပါတယ္။

“ ဒီဓာတ္ပံု ဘယ္က ရတာလဲ ” ဆိုကာ အေဒၚငယ္က ျပန္သိမ္းသြားတဲ႔အခါ သူၿဖဲဆုပ္ပစ္လိုက္ၿပီလား။ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လိုက္ၿပီလား လို႔ပင္ ကၽြန္မ မေမးေတာ့ပါဘူး။ မသိခ်င္ေတာ့ပါဘူး။
ဝမ္းနည္းနာက်င္မွုေျမာက္မ်ားစြာထဲက အေသးငယ္ဆံုး အစိတ္အပိုင္းေလးသာမို႔ ဒီဓာတ္ပံုအၾကာင္းေလးကို ေမ႔ေမ႔ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္လို႔ပင္ ေနခဲ႔ပါၿပီ။ …။


(လူကေလး tag လို႔ ေရးျဖစ္တဲ႔ ငယ္ဘဝတစ္စိတ္တစ္ေဒသေလးပါ။ စာေလးမေကာင္းခဲ႔ရင္ သည္းခံေပးပါဦးလို႔။ )

“ ျပစ္မွု”

ထက္ပိုင္းက်ိဳးအိပ္မက္ေတြနဲ႔ လူပါ။

ဘယ္လိုလဲကြယ္။
အနက္ေရာင္ မ်က္လႊာမေဆာင္ထားခဲ႔လည္း
ရွုေထာင့္လြဲမိတဲ႔အခါ
စည္းမ်ဥ္းနဲ႔လွမ္းရိုက္ျပန္....

ေရာင္ျခည္ေတာ္စက္ဝန္းထဲ ခိုလွုံခြင့္မရသူပါ။
သပြတ္အူတိမ္တိုက္မွာ
အတင့္အတယ္ မေနတတ္တဲ႔အခါ
ဖမ္းဆုပ္နည္းေလး သင္တန္းေပးမယ္တဲ႔လား။

ဟင့္အင္း။

ျဖတ္သြားျဖတ္လာ
စာနာမွုေလး
လက္ျဖန႔္မေတာင္းႏိုင္လို႔
ရင္ထဲကိုပဲ မီးထပ္ရွုိ႕ပါရေစ။

အထုံေရစက္ဆိုတာ အနတၱသေဘာပဲမုိ႔
လက္လႊတ္ထြက္ေျပးတဲ႔
ကံကိုလည္း မေစာင့္ေတာ့ဘူးရယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္မ ဒီမွာရပ္ေနပါတယ္။
အေသတစ္ဝက္နဲ႔။
ေကာင္းကင္အက်ိဳးနဲ႔။ ....။



ကိုအယ္ကို tag လုိ႔ ဘဝအေၾကာင္းေရးျဖစ္သြားတဲ႔အတြက္ ေက်းဇူးအထူးပါ။ အားေပးခဲ႔ ခ်စ္မေလးလသာညနဲ႔ ညီမေလး nguzar ေၾကာင့္ စာေလးေတြဆက္ေရးျဖစ္သြားတဲ႔အတြက္လည္း ေက်းဇူးအထူး =)