စက္ဝန္းတစ္ပတ္

ညီမေလးေရ....

ညီမေလးေရ..
ငါတို႔ဟာ.. အရွိန္နဲ႔ေျပးထြက္လာတဲ့ ေပါက္ဓါးေတြလို..
တဆတ္ဆတ္တုန္ခါေနေပမယ့္
ပစ္မွတ္ကို အနက္ရိႈင္းဆံုး ထိုးေဖါက္ၾကစို႔ကြယ့္..။

ေသာကကို ရယ္ေမာသံအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းလို႔
နာက်င္ျခင္းေတြကို သီခ်င္းလုပ္ဆိုၾကမယ္..
ႀကံဳဆံုလာသမွ် အခက္အခဲေတြဟာ.
ငါတို႔ ႏွလံုးေသြးေရာင္ သင္ခန္းစာေတြပဲ
မိုင္ေထာင္ခ်ီေ၀းတဲ့ခရီးရဲ႕ ပထမဆံုးေျခလွမ္းမွာကိုက..
ဒုကၡသစၥာကို.. အံႀကိတ္ရြတ္ခဲ႔ၿပီးမွေတာ့..
ဒီခရီး... ေ၀းေ၀းနီးနီးေပါ႔ ညီမရယ္..

အခ်ိန္ကာလဆိုတာ..
သိပ္ကိုကၽြမ္းက်င္တဲ့ တံျမက္စည္းတစ္ေခ်ာင္းတဲ့ ညီမေရ..
မလိုအပ္တာေတြဟာ..
အခ်ိန္က်ရင္.. လွဲက်င္းခံၾကရေတာ့မွာ...
အဲဒီ့မွာ..
ငါတို႔ဟာ..
အမိႈက္မဟုတ္တဲ့ ေရႊ ျဖစ္ေၾကာင္း
လက္ခေမာင္းခတ္ျပီး.. သက္ေသျပႏိုင္ဖို႔
ဒါဟာ... မွတ္ေက်ာက္တင္ျခင္း..အႏုပညာတစ္ခုပါပဲ..

ကိုယ့္ပစ္မွတ္ကိုကိုယ္ စိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္လို႔
ငါတို႔... ကိုယ့္အသြားကိုယ္ေသြးလိုက္ၾကစို႔ကြယ္..
ေမြးေန႔ဆိုတာ..
အာ႐ံုငါးပါးနဲ႔ အဆက္အဆံ အေခၚအေျပာမ်ားေၾကာင္း
တစ္ႏွစ္တစ္ခါေခ်ာင္းေခ်ာင္းၾကည့္ရတဲ့ စင္တင္ျပဇာတ္ေလာက္ပါပဲ...

ဘ၀မွာ..
ႏွစ္ခါမေသပါဘူး.. ညီမေရ..
ငါတို႔ကူးေနတဲ့ျမစ္ေရဟာ..
မေန႔ကထက္ေတာ့ၾကည္လင္လို႔....
လွမ္း ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္စမ္း......
အဲသလို... လင္းပလာမယ့္ ေကာင္းကင္မွာ...
မင္းအမည္နာမနဲ႔ ၾကယ္စင္တစ္စင္း... ျပံဳးေနတယ္..။

အိျႏၵာ

(၁၃.၁၀.၂၀၀၉)
(ေအာက္တိုဘာ ညီအစ္မႏွစ္ဦးအတြက္.. လက္ေဆာင္မြန္)

........................

စည္းအျပင္ကလူ

မ်ိဳးဆက္တစ္ဆက္ဟာ ေနာက္ခံကားလိပ္လို က်သြားတယ္
ေနာက္မ်ိဳးဆက္ဟာ လက္ခုပ္လက္၀ါးတီးလို႔

မင္းသိခဲ့တဲ့တစ္သက္လံုး
အေမွာင္ေတြေခ်ာင္ေတြထဲမွာ ပုန္းေအာင္းခဲ့တာ
အခုေတာ့ ဂရုျပဳခံရျပီေပါ့
အေမွာင္ထဲမွာ စမ္းတ၀ါး၀ါး၊ အဲတာမို႕ အလင္းေရာင္
ဘ၀တစ္၀က္စာကို သြန္ထုတ္ပစ္လိုက္ျပီး
ၾကိဳးၾကာေတးနဲ႔ ျဖည့္လိုက္တယ္။

တစ္ေယာက္ေယာက္ဟာ နာမက်န္းမႈတဲ ကူးခတ္ေနတယ္
ေဆာင္းဦးရာသီဟာ လာေရာက္စစ္ေဆးေနဆဲမွာေပါ့
တိရိစာၦန္ငယ္ေလးေတြရဲ႔ စိတ္ေနစိတ္ထားေတြ
လမ္းဟာ အိပ္စက္ျခင္းနဲ႔ တြဲသြားတယ္
မင္းကို အႏိုင္ယူသြားတဲ့၊ ေတာက္ပတဲ့အလင္းထဲမွာ
မင္း မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္လို႔
အမည္မသိစည္းရိုးနားေဘးမွာ။ ။

( OUTSIDER from Landscape over Zero)
Bei Dao
မယ့္ေမြးေန႔အတြက္ ကဗ်ာေကာ္ပီ (ဆရာ ေဇယ်ာလင္း စာအုပ္ထဲက ကူးထားတာ)

ထာ၀ရ ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ။

မုိုးကုတ္သား

........................


မမ အိျႏၵာနဲ႔ အစ္ကို မိုးကုတ္သားေက်းဇူးနဲ႕ မနက္က ေသကံမေရာက္ခဲ႔တာလို႔ လြန္လြန္က်ဴးက်ဴးေျပာခ်င္မိတာ။
ေသြးလွူၿပီးေတာ့အျပန္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအသြား မ်က္စိထဲ ဘာမွမျမင္ေတာ့။ေခါင္းထဲလည္း မူးေနာက္ၿပီး ဘာမွ မျမင္ေတာ့ဘူး။ ေခၽြးေတြလည္း ထြက္လာ တစ္ကိုယ္လံုးလည္း ေအးစက္သြားလို႔ ေသခါနီး ေဇာေခၽြးျပန္တယ္ ဒါမ်ိဳးပဲလားလို႔ေတာင္ စဥ္းစားမိခဲ႔။
ဒါေပမယ့္ စိတ္ကို တင္းထားရင္း ေလဟာနယ္ထဲ လြင့္ေနတဲ႔ စိတ္ကို အတင္းျပန္စုေခၚဆဲ မမအိျႏၵာက စလံုးအမ်ိဳးသမီးေပးသြားတဲ႔ ခ်ိဳခ်ဥ္ကို ပါးစပ္ထဲထည့္ေပးပါတယ္။

အခ်ိဳဓာတ္ျမန္ျမန္ယူလိုစိတ္နဲ႔ ခ်ိဳခ်ဥ္ကို ကိုက္လိုက္တာ။
ပါးရိုးတစ္ေလွ်ာက္လံုးနာက်င္လို႔ ဆက္ မဝါးရဲေတာ့ဘူး။ သြားဖံုးေတြလည္း နာ။နားေတြ လည္း အူၿပီး ကိုက္လာ။
ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာမွ ေသြးလည္ပတ္မွုပံုမွန္ျဖစ္သြားတယ္ ထင္ပါရဲ႕….

ေမြးေန႔အလွူကို ဘယ္သူမွ မဖိတ္ပါဘူးလို႔ ေျပာခဲ႔ေပမယ့္ ေစတနာေမတ ၲာနဲ႔ တကူးတကလာ ေပးတဲ႔ မမ အိျႏၵာနဲ႔ အစ္ကိုမိုးကုတ္သားကို ဘယ္လုိ ေက်းဇူးတင္ရမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး။


ညေနခင္းမွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမေလးေပးတဲ႔ ေမြးေန႔ကိတ္ကေလးနဲ႔ ငိုရမလို ရယ္ရမလို စိတ္
ဒဏ္ရာထလာျပန္ပါတယ္။
Happy birthday လို႔ သီဆိုေပးမယ့္သူ မရွိပါဘဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္း မီးမွုတ္ကာ ဆုေတာင္းရမွာလား။
ေၾကကြဲစရာေကာင္းလြန္းရဲ႕။
ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကပ္လိုက္တာပဲ ေကာင္းပါတယ္လို႔ ေတြးမိေပမယ့္ သံေယာဇဥ္တင္းကာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ က်မလာခဲ႔။
ခက္လွခ်ည့္။
ဒါေပမယ့္ ဒီကိတ္မုန္႔ကို ဘယ္လိုအင္အားနဲ႔ မီးထႊန္းၿပီး ဆုေတာင္းရမွာလဲ။
မငိုခ်င္ပါဘူး။
ဒီလိုနဲ႔ မမအိျႏၵာနဲ႔ အစ္ကိုမိုးကုတ္သား ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးထားတဲ႔ ကဗ်ာေလးေတြကို အခါခါျပန္ဖတ္ေနမိျပန္။

မယ္ရဲ ႔ M

What is your name : Mae Coe

A four Letter Word : Mind

A boy's Name : Mizushima Hiro ( သူမိန္းမ ယူသြားတုန္းက အသဲကြဲတဲ႔စာေလးေတာင္ ေရးထားေသးတယ္ :P )

A girl's Name : May

An occupation : Moneylender ( အတိုးလည္း မရသလို ေခ်းထားတဲ႔ ပိုက္ဆံလည္း ျပန္မရတတ္ပါဘူး း)

A color :Maya Blue ( အေရာင္ရဲ႕ code က #73C2FB ပါ)

Something you'll wear : Mesh Dress ( သိပ္လန္႔မသြားပါနဲ႔ :P ဒီပံုေလးကိုၾကည့္ပါ ခ်စ္စရာေလးေနာ့ … ေကာင္မေလးက မယ္ကိုးမဟုတ္ဘူးေနာ္ =)

Something found in the bathroom : Mouthwash

A place : Myint Mo ( ျမင္းမိုရ္ ..စာလံုးေပါင္းမွားေနတာ ေသခ်ာလို႔ ျမန္မာလိုပါ ေရးမိပါတယ္ =)

A reason for being late : muzzy

Something you'd shout : My God!!! ( ျမန္မာလို ဘုရားေရ လို႔ ရြတ္တတ္တာပါ )

A movie title :My Neighbour Totoro (Miyazaki Hayao ရဲ႕ anime ေတြ အကုန္ႀကိဳက္ပါတယ္။)

Something you drink : Mote lat Saung ( မုန္႔လက္ေဆာင္း)

A musical group : M2M

An animal : Mynah

A street name : Mahorthadar ( မေဟာသဓာလမ္း)

The title of a song : Missing You by Tyler Hilton

A verb : magnetized

(tag post ထဲမွာ အခက္ဆံုးပဲ ထင္ပါရဲ႕။ စာလံုးေတြ ရွာလိုက္ရလို႔။ သတိတရ တဂ္ေပးတဲ႔ ခ်စ္မမ မေနာ္ဟရီေၾကာင့္ စာလံုးအသစ္ေတြ သိသြားတဲ႔အတြက္ အထူးေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ =)

စိတ္နဲ႔မမီႏိုင္ေသာအရပ္အား ဖြင္႔ဆိုျခင္း

ႏွစ္ခုေသာ စိတ္ကေလး
မခ်ိတ္ဆက္မိတဲ႔အခါ
စိတ္ကိုစိတ္ကၿခားေနတယ္ တဲ႔လား။

ဟင့္အင္း။
မယံုဘူး။
လက္မခံႏို္င္ဘူး။

ဘာေတြက တားေနခဲ့တာလဲ...
မရဏဗံုသံေတြ ၿမည္ဟည္းလို႔ သူ မၾကားခဲ႔တာလား...

ကမၻာအထပ္ထပ္ၿခားၿပီးသားမို႔
တရားနဲ႔ ေၿဖခ်င္ေပမယ့္......................

နားမစြင့္ေတာ့တဲ႔ ခ်စ္ရသူေလး ... ခ်စ္ရသူေလးေရ...

ရင္ကြဲေအာင္ ေအာ္ေခၚမိလည္း ...
ထူးသံေလး မၾကားရဘူးပဲ။

အေသအခ်ာေပါ့
စိတ္နဲ႔မမီႏိုင္ေသာအရပ္ မွာ
စိတ္က စိတ္ကို အခါခါသတ္တယ္။...။

မမ မေနာ္ဟရီရဲ႕ စိတ္နဲ႔မမီႏိုင္ေသာအရပ္ ကဗ်ာေလးကို ဖတ္ၿပီး သူမ်ားေတြေရးထားတာ အားက်လို႔ ေရးမိတဲ႔ ကဗ်ာေလးပါ။ တခၤကုပၸတိဥာဏ္လား မသိ။ အဲဒီလိုလွ်င္ျမန္တဲ႔ဥာဏ္မရွိပဲ ကိုယ့္အရွက္ကိုယ္ခြဲကာ ေရးမိတဲ႔ ကဗ်ာေလးေပါ့ ။ :P

အမွတ္တရ တနဂၤေႏြ

( 19 July 2009)

ဘယ္တနဂၤေႏြမွ အျပင္မထြက္တတ္သူအတြက္ ဒီတနဂၤေႏြဟာ အမွတ္တရ။

မမလွလွအိႁႏၵ ာ နဲ ့ေတြ ့ရသလို အစ္ကုိမိုးကုတ္သား၊ ကိုရင္ေနာ္၊ကိုလင္းဒီပနဲ ့ကိုဇက္ ( Zephyr ) တုိ ့နဲ ့ပါ ဆံုျဖစ္တဲ့ ေန ့။မခင္ေလးနဲ ့လည္း စတင္စကားေျပာ ရင္းႏွီးတဲ့ေန ့။

အိတ္ကို စစ္လိုက္ေတာ့ ဖုန္းအခြံေတြ ့လို ့ ဖုန္း ရွိတယ္ထယ္ၿပီး လမ္းတစ္ဝက္ေရာက္မွ က်န္ခဲ့မွန္းသိလို ့အိမ္ကိုျပန္ေျပးၿပီး ဖုန္းယူရလို ့ ပင္ပန္းလြန္းတဲ့ေန ့။ ဖုန္းတစ္လံုးဟာ ေတာ္ေတာ္အေရးႀကီးပါလားလို ့ အဲဒီေန ့မွ စြဲစြဲထင္ထင္ျဖစ္မိတဲ့ေန ေလ....

မမအိႁႏၵာ က လွပခ်စ္စဖြယ္ ခင္ဖို ့ေကာင္းတယ္။ အစ္ကိုမိုးကုတ္သားက သူမ်ားေတြကို ဂရုစိုက္တတ္တယ္။ ကိုရင္ေနာ္က သူတပါးေတြကို အေလးထားတတ္ၿပီး သေဘာေကာင္းတယ္။ ကိုလင္းဒီပက ရွက္တတ္စကားနည္းပံုရၿပီး ကိုဇက္ကေတာ့ စကားေျပာေကာင္းတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ရင္ထဲရွိတာ ေရွ ့မၾကည့္ေနာက္ၾကည့္ေျပာၿပီး သူမ်ားေတြကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ခဲ့ေလတာ ။

ကိုရင္ေနာ့္အသံကို မေဝခြဲတတ္တာနဲ ့ ပက္သက္ၿပီး
“ဟုတ္တယ္ .. ကိုရင္ေနာ္အသံက အျပင္ကနဲ ့မတူဘူးေနာ္ အဲဒီထဲမွာ အဘိုးႀကီးသံ ”လို ့ ေျပာလိုက္မိေတာ့... ပထမဆံုး နံပါတ္တစ္ အခန္ ့မွန္းခံရတဲ့ အစ္ကိုမိုးကုတ္သားခမ်ာ လူႀကီးရွက္ရံုမက စိတ္ဆိုးသြားလို ့ထင္ပါရဲ ့ အႀကီးအက်ယ္ရယ္ေတာ့တာ။

သူမ်ားေတြလည္း တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္နဲ ့ ရယ္ေမာထိုးႏွက္က်တာေပါ့။အဲဒီတုန္းကေတာ့ အသံကို ဘာမွ ထည္ ့မတြက္ဘဲ ရင္းႏွီးသူမို ့ အရင္ဆံုးေရးလိုက္မိတာပါ။ ေနာက္ပိုင္း စကားကို ဘယ္လို ျပန္ေျပာလည္း မရေတာ့ဘူးပဲ။

ဒါေပမယ့္ အစ္ကိုမိုးကုတ္သားက သူတပါးခံစားခ်က္ကို အေလးထားတတ္သူမို ့ g-talk မွာ ကိုယ္ေပးတဲ့ အရုပ္ကေလးကို ဓာတ္ပံုရိုက္ကာ ညီမေလးေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ဆိုၿပီး တင္ထားတယ္ေလ။
ေပ်ာ္စရာ။

ဒါေပမယ့္ ဒီေန ့ဟာ နာမည္လည္း နည္းနည္းပ်က္သြားတာ။
ေယာက္်ားေလးေတြ စားတာက ရွမ္းထမင္းခ်ဥ္နည္းနည္းေလး ...ဒါေတာင္ ကုန္ေအာင္မစားၾက။

ကိုယ္ကေတာ့ ထမင္းလည္း အကုန္စားတယ္။ကိုရင္ေနာ္က သူ ့ေဝစုထဲက ခြဲ ထည့္ေပးတဲ့ ရွမ္းထမင္းခ်ဥ္ တစ္လုပ္စာလည္း စားလိုက္ေသးတယ္... မမအိႁႏၵာရဲ ့ဟင္းေတြထဲက မွုိနဲ ့ ၾကက္သားခ်က္မွာ မွုိေတြက်န္ေနလို ့လည္း ယူစားလိုက္ေသးတယ္။ :P

စားေနတုန္းကေတာ့ ရွက္စရာလို ့မထင္ေပါင္... “ မယ္ အစားႀကီးတယ္ေနာ္။ အစားႀကီးတယ္လို ့ ထည့္မေရးနဲ ”့ လို ့ ေျပာၿပီးေတာ့ကို စားတာ။

စားလည္းၿပီးေရာ ကိုဇက္က ေနာက္ဆို ထဲမွာ ေမာင္ရယ္ ဘာညာေျပာၿပီး မစားႏိုင္ မအိပ္ႏိုင္ဘူးလို ့ေရးရင္ မဟုတ္မွန္း သိၿပီတဲ့။ :D

အဲဒီဇာတ္ေကာင္ေၾကာင့္ အေနက်ံဳ ့ေနတာ သိသြားေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ စာေပေမာင္ႏွမေတြၾကားမွာ ထိန္းထားတဲ့ႀကားက မရင့္မက်က္စရိုက္ေတြ ေပၚသြားတာေတာ့ မေကာင္းဘူးဘဲ။

အစ္ကိုမိုးကုတ္သားက စာဖတ္ေနတဲ့ ပံုကို ဓာတ္ပံုရိုက္ထားတယ္ေလ။မဖ်က္နဲ ့လို ့အားလံုးဝိုင္းေျပာတဲ့ၾကားက ကိုရင္ေနာ္လည္း တားေနတဲ့ၾကားက ကိုယ့္ရဲ ့ရုပ္ဆိုးဆိုးပံုကို မၾကည့္ခ်င္လို ့ ဖ်က္ပစ္လိုက္မိရဲ ့ ။

သိပ္ကေလးဆန္သြားၿပီလို ့ေတြးလိုက္မိလည္း မႀကိဳက္ႏိုင္လြန္းေတာ့လည္း....

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ေလးစားတဲ့ စာေရးသူေတြနဲ ့ ပထမဆံုးအႀကိမ္ေတြ ့ဆံုရတာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလိုက္တာ။

အံစာတုံးကစားျခင္း

ေကာင္းကင္ႀကီး ၾကည့္လည္း မည္းေနတာပဲ ျမင္တယ္။
ေဘးပတ္၀န္းက်င္ေငးလည္း ေမွာင္ေနတာပဲ သိတယ္။
စိတ္ညစ္တယ္။

ဘာျဖစ္လို ့အမွတ္နည္းရတာလဲ။
ဘယ္သူ ့ကို အျပစ္ဖို ့ရမွာလဲ။

အစတုန္းက ေတာ့ စာရြက္တစ္ရြက္နဲ ့3D လုပ္တဲ့။
ဘာစည္းကမ္းမွ သတ္မွတ္ခ်က္မေပးဘူး ။
အမွတ္ေပးေတာ့မွ ဟိုစည္းမ်ဥ္း ၊ ဒီစည္းမ်ဥ္းနဲ ့လာညိွ။ harmony တဲ့ balance တဲ့။

လုပ္ထားတဲ့ ပံုက အေပါက္ေဖာက္ နံရံျခားတဲ့ sculpture.
အဲဒီေတာ့ အမွတ္က B တဲ့...

ဆရာ ့ကို နည္းနည္းေလးမွ မေက်နပ္ဘူူး...
ဆရာလည္း သိတဲပံုပဲ ...သူ ့ကို ေဘၾကည့္ၾကည့္ရင္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတယ္။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ A ရပါရဲ ့... group နဲ ့လုပ္တဲ့ အမွတ္အမ်ားဆံုးေပးတဲ့ အရာေတာ့ B+ ပဲ ရတယ္။
အလြန္တရာေခါင္းမာ တကိုယ္ေကာင္းဆန္ၿပီး ဘာမွ မသိတဲ့ ျမန္မာႏွစ္ေယာက္ရယ္။ အလုပ္မလုပ္တဲ့ စလံုးႏွစ္ေယာက္ရယ္ ေပါင္းၿပီး ဒီေလာက္ထြက္လာေတာ့လည္း ရင္နာလို ့မဆံုး။

တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္လိုအပ္ခ်က္ေတြပါပဲ ...သူတုိ ့ကိုေျပာရတာ လက္ေပါက္ကပ္လြန္း ေဒါသထြက္စရာေကာင္းလြန္းလို ့ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ လက္ေလွ်ာ့လိုက္တာ။

အခုေတာ့ ငိုခ်င္တယ္။

အတိတ္ကံ ....အတိတ္ကံ ဒါပဲ လက္ညိုိုုးထုိးေနရတာ မေတာ္မွန္းသိလည္း .... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္ႀကီးမိေတာ့ နာက်င္လြန္းလွရဲ ့။
အခုေတာ့ အျမင့္က ျပဳတ္က်ၿပီေလ။
ေသလုေမ်ာပါး။
အမည္းေတြ အဆက္မျပတ္စီးေနတဲ့ ေလထုထဲမွာ မလွုပ္မယွက္။

“ L”

L အေၾကာင္းကို ဘယ္သူ ့ကမွ မေျပာၾကေပမယ့္ ဘာရယ္မဟုတ္ ၾကည့္ခ်င္ရင္ youtube ကို သြားမၾကည့္ရေအာင္လို ့...
ဘယ္သူကမွ မၾကည့္ခ်င္ပါဘူးဆိုလည္း ....ရွက္ရွက္နဲ ့ ကိုယ္တိုင္ၾကည့္ဖို ့လို ့ ေျပာရေတာ့မလားရယ္...



credit:wugenglin09

“တစ္ေယာက္ေသာ ေၾကြးရွင္ႏွင့္ ေတြ ့ဆံုျခင္း”

ကၽြန္မရဲ ့ ေၾကြြးရွႈင္ေတြက ကမၻာအႏွံ ့ပဲ ထင္ရဲ ့။
မအူမလည္မို ့ ကိုယ္ကပဲခံရတာကို သည္းခံႏိုင္စြမ္းေတြပဲ ျပည့္ဝေနသလိုလိုနဲ ့ အၿမဲသံုးတဲ့စကားက
“သူ ့ေၾကြးရွိက ဆပ္ရလိမ့္မယ္”တဲ့။
အခုလည္း ခံရျပန္ၿပီ။
အိမ္စငွားတုန္းက ဘာမွ မေျပာပဲနဲ ့ အခုမွ စေျပာတာက ကြန္ပ်ဴတာက ၂ နာရီပဲ သံုးရမယ္တဲ့။ထပ္သံုးမယ္ဆို ပိုက္ဆံပိုေပးပါတဲ့။
ေကာင္းၿပီေပါ့ ေပးလိုက္ၿပီ။ဒါဟာ ျပႆနာမဟုတ္ပါေလ..အဓိက က အင္တာနက္မရွိတာ။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ လိုင္းေလွ်ာက္ဦးတဲ့...
ဒီမွာ လူကို ဘာထင္ေနသလဲလို ေျပာခ်င္မိရဲ ့။
ေက်ာင္းနဲ ့ နီးတဲ့ေနရာမို ့ ေျပာင္းလာ…ေရာက္လာေတာ့ အခန္းထဲမွာ တစ္ေယာက္ပိုထည့္ထားတာ။
“သူ ့ေကၽြးရွိက ဆပ္ရလိမ့္မယ္”လို ့ ဆိုကာ ခါတိုင္းလို စိတ္မႏြဲ ့ႏုိင္ေတာ့။
အစ္မက အခုခ်က္ခ်င္းေျပာင္း …သံုးရက္တြင္း အခန္းရွာေပးမယ္ ေျပာေလတာ။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ “ ညီမလည္း ဘာလုပ္ရမွန္း မသိပါဘူး မရယ္…ေနာက္လအခန္းေျပာင္းရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ေနာ္”လို ့ စကားရဲဆိုရေလၿပီ။
အဲဒီေတာ့ အနည္းဆံုး ႏွစ္လေနရမယ္တဲ့။
အသည္းကြဲရင္ ကဗ်ာဆရာျဖစ္လာသတဲ့။
ခုေတာ့ အသက္ရွုေတြ က်ပ္ကာ ကဗ်ာရိပ္ကို ဘယ္လို ခိုရပါ့။
“သူ ့ေကၽြးရွိက ဆပ္ရလိမ့္မယ္”တဲ့လား။
အဲဒီ အတိတ္ဆိုတာႀကီးကို ေျပးေတြ ့ကာ ေခါင္းေခါက္ပစ္လိုက္ခ်င္။
အဲဒါမွ သူ ့ရဲ ့အသိဥာဏ္ေတြ ထံုထိုင္းကာ ကၽြန္မကို ေၾကြးမဆပ္ခိုင္းေတာ့မွာ...